Ik sluip de trap af. Heel voorzichtig, treetje voor treetje. ’s Nachts is elke kraak hoorbaar. Boven hoor ik de slaapgeluiden van mijn ouders. Ik blijf even stilstaan en luister. Geen beweging. Geen stem. Alleen dat geruststellende geluid van mensen die diep slapen.
Nog een stap.
Bij de deur haal ik voorzichtig het knipje eraf. Een klein kraakje. Ik verstijf. Weer luister ik, mijn hart bonzend in mijn keel. Maar nee. Niemand wordt wakker.
Ik ben buiten.
Vrij.
Snel trek ik mijn schoenen aan, die ik eerder al had klaargezet zodat ik binnen geen geluid zou maken. En dan ren ik de nacht in, de vrijheid tegemoet.
Vroeger moest ik natuurlijk gewoon op tijd naar bed. Zoals dat gaat als kind. Ik wist dat nog wel een beetje op te rekken, maar uiteindelijk hoorde ik gewoon in bed te liggen. Toch was ik toen al een klein nachteuiltje. Of beter gezegd: een nachtuilskuiken.
En toen kwam de puberteit.
Laat ik het erop houden dat ik toen wat rebelser werd. Ik ontdekte dat ik ’s nachts soms naar buiten kon sluipen met vriendinnetjes. Dan liepen we rond, keken bij kroegen waar we nog niet naar binnen mochten, maar eigenlijk maakte het niet eens zoveel uit wat we deden.
Het ging om iets anders.
Om de vrijheid.
Ik herinner me nog hoe ik buiten liep, rende, sprong, alsof de hele wereld opeens van mij was. Alsof alles overdag zwaar en vol was, en de nacht ineens ruimte maakte. Het voelde alsof ik niet alleen liep, maar bijna vloog.
En dan die geur van een warme zomernacht die langzaam afkoelt. De geur van tegels en stad, maar ook van planten en lucht, alles door elkaar. Zo specifiek dat ik hem nu soms nog ineens ruik als ik op een zomeravond buiten ben. En dan ben ik daar weer even. Alsof een oud, wild en vrij deel van mij nog steeds ergens door die nacht heen rent.
Sorry pa en ma, als jullie dit ooit lezen. Voor jullie was het waarschijnlijk iets minder poëtisch dat ik ’s nachts op pad ging. Maar ja, een nachtuil doet wat een nachtuil moet doen.
En eerlijk gezegd heb ik er iets heel moois aan overgehouden: een diep gevoel van vrijheid dat voor mij nog altijd met de nacht verbonden is.
Related Posts
Sla gewoon een nachtje over
